FAHRİALEM’İN FİZİĞİ ve RESİMLERİ

Muhammed hazretlerinin Danimarka’da yayımlanan çirkin karikatürleri büyük tepki toplamıştı. O karikatürlerde resmedilen görüntülerin gerçek olmadığını biliyoruz. Peki ama hiç resmi çizilmemiş miydi? Fiziği, görüntüsü nasıldı?

Rivayete göre; Muhammed yaşarken bir Müslüman tüccar, Hindistan’a yaptığı yolculuklar sırasında bir kabileye İslam’dan ve peygamberden bahseder. Kabile mensuplarının merakı ve isteği üzerine, döndükten sonra Muhammed’in resmini çizdirir. Kabileye götürüp gösterdikten sonra resim imha edilir. 

Bu rivayetin doğru olup olmadığını da bilmiyoruz. Muhammed’in yaşamadığı bile iddia edilirken ve hakkında yaşadığına dair kesin bir kanıt ortaya konulamazken, fiziki özelliklerini anlatan hadisler ve bu özelliklerine göre düzenlenmiş resimler ne derece doğru olabilir?

Osmanlı minyatürlerinde Muhammed’in yer aldığı bir sürü resmin olduğunu biliyoruz. Bu resimlerde yüzüne yer verilenler olduğu gibi yüzü boş bırakılanlar da var. Âli’nin resimleri ise ortalıkta satılıyor. Muhammed’in yüz resimleri birbirini pek tutmazken, Ali’nin resimleri genelde aynı yüze sahip.

İstenseydi elbette yaşadığı dönemde peygamberlerinin de, halifelerinin de resimlerini çizebilirlerdi. Ama İslam’da canlı insan ve hayvan tasvirleri haramdı, yasaktı. Kur’an’a yazılmamış sözleri ve hayat hikayesi bile yaşadığı iddia edilen dönemden 200-300 yıl sonra yazıya döküldü. Daha önce çizilip saklanmış bir resmi yoksa, o kadar uzun zamandan sonra kim resmini yapabilir ve bu yaptığı resim ne kadar doğru olabilir. Aynı şekilde Ali’nin resimleri de..

Hadislerde ve kitaplarda Muhammed şöyle resmedilir:

“Allah Resulü sallallahu aleyhi ve sellem çok yakışıklı ve alımlı idi. Mübarek yüzü ayın on dördündeki dolunay gibi parlardı… Burnu gayet güzel idi… Gür sakallı, iri gözlü, düz yanaklı idi. Ağzı geniş, dişleri inci gibi parlaktı… Boynu sanki bir gümüş hüzmesi idi… İki omuzu arası geniş, omuz kemik başları kalın idi…”

“Resulullah Efendimizin boyu; ne çok uzun, ne de fazla kısa idi. Teni de ne duru beyaz, ne de koyu esmerdi. Saçları ise ne düz, ne de kıvırcık idi.”

“Peygamber Efendimiz (sav), ne aşırı derecede uzun, ne de kısa idi; O bulunduğu topluluğun orta boylusu idi. Saçları, ne kıvırcık ne de dümdüzdü; hafifçe dalgalı idi. Mübarek yüzlerinin rengi kırmızıya çalar şekilde beyaz; gözleri siyah; kirpikleri sık ve uzun; omuz başları iri yapılı idi.”

“Allah Resulünün alnı geniş olup hilal kaşlıydı, kaşları gürdü. Iki kaşı arası açık olup, halis bir gümüş gibiydi. Gözleri pek güzel, bebekleri simsiyahtı. Kirpikleri birbirine geçecek şekilde gürdü. Güldüğünde dişleri çakan şimşek gibi parıldardı. Iki dudağı da emsalsiz şekilde güzeldi. Sakalı gürdü. Boynu pek güzeldi, ne uzun ne kısaydı. Boynunun güneş ve rüzgar gören kısmı altın alaşımlı gümüş ibrik gibi gümüşün beyazlığı ve altının da kırmızılığını yansıtır şekilde parıldardı. Göğsü genişti, göğsünün düzlüğü aynayı, beyazlığı da ayı andırırdı. Omuzları genişti. Kol ve pazuları irice idi. Avuçları ipekten daha yumuşaktı.”

. Mübarek cismi güzel, hep azası mütenasip (uygun, aralarında muntazam bir nisbet bulunan), endamı gayet matbu, alnı ve göğsü ve iki omuzlarının arası ve avuçları geniş, boynu uzun ve mevzun (yakışıklı, her bir vasfı ölçülü) ve gümüş gibi saf, omuzları ve pazuları ve baldırları iri ve kalın, bilekleri uzun, parmakları uzunca, elleri ve parmakları kalınca idi. Mubarek cildi ise ipekten yumuşak idi.

Kemal-i itidal üzere büyük başlı, hilal kaşlı, çekme burunlu, oval yüzlü idi.

Kirpikleri uzun, gözleri kara ve güzel, büyücek ve iki kaşının arası açık, fakat kaşları birbirine yakın idi,

“Ben Resulullah Efendimizin kürek kemikleri arasında bulunan nübüvvet mührünü gördüm. O, güvercin yumurtası büyüklüğünde kırmızımtırak bir yumru idi (Et-Tirmizi İmam Ebu İ’sa Muhammed, Şemail-i Şerife, 1. cilt, Hilal Yayınları, Ankara,1976, s. 36) .”

Simak b. Harb (ra) aktarıyor:

“Cabir b. Semüre’den işittim. Ona, Hazreti Peygamber (sav)’in saçlarının ağarma durumu sorulmuştu. O da: Mübarek başlarını yağladıkları zaman saçlarının akı gözle farkedilmez; fakat başlarına yağ sürmedikleri anlarda beyazları görünürdü (İbn Adiyye el-Kamil; Huccetü’l İslam İmam Gazali, İhya’u Ulum’id-din, 3. cilt, Çeviri: Dr. Sıtkı Gülle, Huzur Yayınevi, İstanbul 1998, s. 679) ” dedi.

İbn Abbas rivayet ediyor:

Peygamber Efendimiz: “Gözlerinizi ismid ile sürmeleyiniz. Zira ismid ile sürmelemek göze cila verir ve kirpik bitirir.” buyurmuşlardır. İbn Abbas der ki: “Hatta Rasûlullah Efendimiz’in bir sürmedanı olup, her gece yatmadan önce bu sürmedandan üç kere sağ gözlerine, üç kere de sol gözlerine sürme çekerlerdi.”

Kaynakça:

Büyük Hadis Külliyatı, Cem’ul-fevaid min Cami’il-usul ve Mecma’iz-zevaid, İmam Muhammed Bin Muhammed bin Süleyman er-Rudani, 5. cilt, İz Yayıncılık, s. 31

Et-Tirmizi İmam Ebu İ’sa Muhammed, Şemail-i Şerife, 2. cilt, Hilal Yayınları, Ankara, 1976, s. 7-8) .”

http://www.zombietime.com/mohammed_image_archive/islamic_mo_face_hidden/

http://www.alevilerbirligi.com/showthread.php?t=11131